6 weken Mexico…. het zit erop :-(
Laatste berichtje alweer uit Mexico…..
Tja, gisteren afscheid genomen van de kids bij los pinos…. Afscheid!!!!! Zo kun je het eigenlijk niet noemen…… Als de kinderen al door hadden dat we niet meer terug komen….. Sommige kinderen waar we goed mee omgingen wisten het, maar vanuit de leiding is er niks gezegt (kleine teleurstelling) Ook konden we niet trakteren of wat dan ook…. Gelukkig heb ik wel van me twee grote vrienden afscheid kunnen nemen als je het zo wilt noemen….. Rond 2 uur moesten ze allemaal snel naar school dus moesen we snel adios zeggen… En Gsus duidelijk maken dat we niet meer terug komen…. Hij sprong om mijn nek en gaf me een goede knuffel met een grote grom…. Terwijl een vrouwelijke begeleider(1000tonner, gruwela de heks ook wel genaamd door ons) hem boos toe sprak en hem weg trok dat hij naar school moest…. geen eens 1 sec wordt hem gegunt….. (de rest van de leiding is wel okay)
Dus ja het afscheid was maggertjes en door de begeleiding kon er een klein bedankje vanaf…maar met moeite….
Dus het was gelukkig niet snikken geblazen…. Maar nu na een nachtje slapen en vandaag niet naar Los Pinos te zijn geweest krijg ik toch echt wel een rot gevoel…. Ik wil terug…. En echt ze nog een keer dood knuffelen… Want ik ga ze missen (doe ik nu al) Wat gaat er met ze gebeuren, hoe groeien ze op, hebben ze een toekomst, krijgen ze genoeg liefde en warmte..?????? Want dat laatste komen ze echt te kort, gewoon een simpele schouder om op te huilen, een arm om je heen, een kroel door de haren of een glimlach… en noem maar op… Voor mij vanzelfsprekend die heb ik vanaf mijn geboorte (gelukkig) meegekregen van mijn ouders, broer en zus, familie en vrienden… en ik besef dat ik daar echt niet zonder kan… Nu terwijl ik dit typ heb ik het er moeilijk mee en gun ik die kids alle liefde van de wereld en een goede toekomst…. (20 min over deze 10 regels zegt genoeg…)
Maar waarschijnlijk zie ik ze nooit meer en hoor ik ook nooit meer wat er van ze geworden is… Ik hoop dat de volgende vrijwilligers net zo hun best doen als wij hebben gedaan met ons 5en en dat ze nog genoeg geknuffeld worden, want geen 1 is teveel…..
Ik hoop dat het goed komt met Gsus en zijn broers want het nieuws was gisteren dat Fidel de oudste weggeplaatst wordt omdat hij onhandelbaar is en tot last is bij de andere kinderen….. Van Gabriel weet ik het niet….. Maar dat je als 3 broers die dikke maatjes zijn en alleen elkaar nog maar hebt uit elkaar gehaald wordt…… tja……… Geen wonder dat Fidel gisteren helemaal flipte en dan zien dat zo’n jongen niet getroost wordt….. (hij mocht niet naar school en iedereen was zich aan het omkleden en douchen en hij mocht niet… hij probeerde via een smal raampje de kamers binnen te komen en werd er dan pardoes weer uitgezet… hij flipte helemaal en ik zag het en samen met laura zijn we naar boven gegaan en probeerde we hem te troosten wat natuurlijk niet lukte… De oplossing om hem enig zins te kalmeren was hem in de houdgreep nemen… En tja dan breekt mij hart… ik moet er niet aandenken om gescheiden te worden van mijn familie………….)
Genoeg hierover ik ga kijken of ik nog een paar vrolijke plaatjes erop kan zetten en mijn tranen kan drogen………
Nog eentje dan…..(geniet van mijn mooie gezang)
Mijn 2 vriendjes GSUS en JonathanDownload MOV01049.mpg
Ach dit kan dan ook wel…..
Geen vulkaan en weer 3,5 uur terug dan ga je weleens vervelen…… Ik praat het niet goed hoor…… Maar we kunnen wel prachtig zingen, al zeg ik het zelf
Download mexico_5_566.mpg
3 x is scheepsrecht
Hola,
Nou naar een heerlijk weekendje aan het strand in Manzanillo eindelijk even tijd om wat op mijn blog te zetten…. (tussen het werken en het shoppen is er ‘s avonds in mij bedje nog ff tijd om achter de computer te duiken)
Nadat we vrijdag om half negen vanuit Guadalajara met de bus vertrokken richting strand kwamen we na ruim 4 en half uur aan in ons Hostel…. En wat voor een Hostel…. Heerlijk… Een zwembad, ruime kamers, dichtbij de zee wat wil je nog meer????? Uhm liever geen beesten op de kamer, de rupsen vielen vanuit het rieten dak na beneden, en genoeg muggen waren er te vinden want er zat geen deur in en geen ramen…. Tja deze kamer was wat goedkoper en we konden gezellig met z’n vieren slapen dus ja dan moet je er wat voor over hebben he…..Maar al met al was het reuze gezellig. De eigenaren waren hippie’s uit Canada en waren continu stoned waar we geen last van hadden hoor…. Maar wel vervelend soms vooral als ze met hun mexicaanse hippie vrienden muziek maakten….haha… Ze konden er niet genoeg van krijgen…
Maar okay, vrijdag middag lekker na het strand geweest, heerlijke zee met mooie golven… ‘s avonds naar de pizzeria geweest waar de pizza’s niet te eten waren… en naderhand heerlijk in het Hostel nog een drankje gedaan.
Zaterdag, tja je wil wat zien en doen he als je in Mexico bent…. De keuze was WATERVAL of VULKAAN…. 2x een minder fijne ervaring met mexicaanse watervallen gehad zie andere verhalen… en dan wordt het dus een vulkaan bezoeken..
VULKAAN ja die schijnt daar ergens te zijn….. ik heb hem niet gezien…. Na een 3 en half uur rijdende rit in een pick-up….. geen vulkaan… We waren met zijn 8, drie op de achterbank en 5 achterin…. (billen waren bont en blauw) was het weer te slecht, veel bewolking en regen en ze konden de weg niet vinden volgens mij…. dus we moesten om keren….. Missie mislukt….
Maar ‘s avond wel heerlijk gegeten wat het dan weer goed maakt… We zouden gaan barbequen dus hadden we grote inkopen gedaan, maar je raad het al Hostel had geen bbq…dus dan maar alles in de pan.. Met een paar meiden de hele avond keukenprinsesje uit gehangen… En mam je knoflooksaus valt ook daar in goede smaken…… Iedereen stinkt nog uit zijn mond….
Zondag gingen we snorkelen….. Tja, zal ik me daarover uitlaten of gewoon er maar bijhouden dat de boottocht wel okay was… En dat mexicanen geen tochtjes kunnen organiseren!!!!!!!!! (snorkelen was nl. niets….) En toen was het alweer tijd om naar huis te gaan…… Nou ja huis, gastgezin dus naar Guadalajara….
Vandaag ff DownTown geweest en weer inkopen gedaan… Ik weet niet ofdat ik alles mee terug kan nemenmaar ga mijn best doen….. ruimte te kort en dan heb ik nog niet eens alle kado’s voor bepaalde mensen….. Dus dat wordt overgewicht betalen denk ik…..
Dus ga morgen misschien maar vast beginnen met inpakken dan kan ik checken of ik een extra koffer nodig heb… iedereen hier zegt van wel… ben namelijk benoemt tot shopkoningin……
Nou dit laaste weekje hoor je vast nog wel van mij en anders weer in Nederland……
DE KUSSENS EN DE BOEKEN
Zo, wat een heerlijk gevoel…………………
In 1 woord geweldig…..
En dat vonden de kids gelukkig ook….
Fantastisch om ze zo blij te zien…
Eerst al met de boeken, en nu met de kussens… We hadden eerst de kussens mooi klaar gelegt en na het eten kregen ze het door maar ze mochten niet naar binnen…. De videokamer was afgesloten…. Zaten ze daar naar binnen te kijken en te juichen en te glunderen…. Het mooiste vond ik nog dat ik de foto’s liet zien aan Laura en dat een jongetje mee keek over mjn schouder en vroeg of dat mijn huis was want dat was erg mooi…. Ik hem vertellen dat het hier was in de videokamer… Nou dat kon niet hoor!!!!! ik zei ga maar kijken door het raam.. Heel voorzichtig liep hij erheen omdat hij het niet geloofde en toen hij erdoor heen keek…… Je raadt het al.. helemaal ging hij uit zijn dak…Geweldig…. Na het douchen mochten ze naar binnen en het was een drukte van jewelste want iedereen wou natuurlijk als eerste binnen zijn en een kussen veroveren…. Dol enthoussiast en iedereen bedankte ons.(heel schattig) Dus Sponsors BEDANKT…. En 1 bijdehandje : Quanto dinero??? haha
Nou we hebben ze gelukkig gemaakt en nu opzoek naar houten puzzels…..
Aaoeeeehhhhhhhhh in the jungle
Arturo…… helemaal weg van dit liedje luister goed!!!!!!!!!Download MOV00945.mpg
